جوانان، به خصوص دانشجویان به عنوان آینده سازان و نیروی محرکه توسعه هر جامعه، از حساس ترین و مهمترین گروه های اجتماعی به شمار می آیند. در این راستا سبک زندگی سالم این قشر تاثیر بسیاری بر پیشرفت و پایداری جامعه دارد. لذا، پژوهش حاضر با هدف بررسی جامعه شناختی رابطه حمایت اجتماعی و سبک زندگی در بین دانشجویان دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) انجام شده است. روش تحقیق از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه بین الملل امام خمینی(ره) قزوین به تعداد 7883 نفر می باشد که حجم نمونه بر اساس فرمول آماری کوکران به تعداد 370 نفر برآورد شده است. روش نمونه گیری در این پژوهش از نوع نمونه گیری طبقه بندی متناسب با حجم نمونه است، در پژوهش حاضر برای سنجش کلی متغیر ها و کسب اطلاعات لازم از پرسشنامه استفاده شده است و تجزیه و تحلیل کلیه اطلاعات بدست آمده به وسیله نرم افزار SPSS صورت پذیرفته است. نتایج تحقیق نشان داد که همبستگی بین متغیر حمایت اجتماعی و مولفه آن شامل حمایت خانواده، حمایت دوستان و حمایت دیگران با متغیر سبک زندگی با اطمینان 99 درصد و در سطح معناداری کوچکتر از 01/0 تایید و به لحاظ آماری معنادار است. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیونی چندمتغیره حاکی از آن است که متغیرهای حاضر در مدل شامل حمایت خانواده، حمایت دوستان و حمایت دیگران توانسته اند که 9/31 درصد از تغییرات متغیر وابسته سبک زندگی را تبیین نمایند.

احساس تعلق به دانشگاه با جنبه های متعددی از سلامت روانی-اجتماعی دانشجویان ارتباط دارد. با این حال در مفهوم سازی و سنجش این سازه، ابهامات زیادی وجود دارد. اندک ابزارهای طراحی شده در حیطه آموزش عالی نیز بیشتر میزان احساس تعلق را می سنجند و اندازه گیری مؤلفه های تعلق به دانشگاه در مطالعات قبلی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، ساخت و اعتباریابی مقیاس احساس تعلق دانشجویان به دانشگاه بود. در یک طرح همبستگی و از نوع ساخت ابزار، 345 نفر از دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد در مرحله اول و 477 نفر از دانشجویان دانشگاه بیرجند در مرحله دوم به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی در مرحله اول، چهار عامل با 72/49 درصد تبیین واریانس را نشان داد که شامل مؤلفه های تعامل با استادان، تعامل با همسالان، جو دانشگاه و عزت نفس بود. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل چهار عاملی دارای برازش است و ضریب آلفای کرونباخ خرده مقیاس ها در دامنه 90/0-75/0 گزارش شد. به علاوه، تحلیل های دیگر شواهدی را برای حمایت از همسانی درونی، روایی همگرا و روایی واگرای مقیاس احساس تعلق فراهم کردند و مشخص شد که هر کدام از ابعاد این مقیاس با مقیاس های تعهد به دانشگاه، تنهایی اجتماعی-هیجانی، رضایت از زندگی، افسردگی و درگیری عاملی روابط معنادار داشت. بعلاوه، نتایج ضریب بازآزمایی خرده مقیاس ها در دامنه 74/0–64/0 قرار داشت. مطابق با یافته های پژوهش حاضر، مقیاس احساس تعلق دانشجویان به دانشگاه از ویژگی های روان سنجی مطلوبی برخوردار است و می توان از آن به عنوان ابزاری معتبر استفاده نمود.

پرسش اصلی پژوهش آن است که در بستر شرایط و وضعیت اقتصادی، سیاسی، مدیریتی و اجتماعی کشور انگاره ها یا ایستارها چه تاثیری بر مشارکت سیاسی دانشجویان در انتخابات ریاست جمهوری سال 1400 و ارزیابی آنها از انتخابات کنونی و انتخابات در آینده داشته است؟ این پژوهش با روش پژوهش پیمایشی توصیفی و با تکنیک پرسشنامه ای در دو شکل باز و بسته انجام شده است.. یافته های پژوهش در هر دو پرسش نامه باز و بسته با محور های چندگانه نشان دادند که عوامل و شرایط نامطلوب و بد اقتصادی کشور از بالاترین تاثیر در ایجاد انگاره و جهت گیری رفتاری در انتخابات ریاست جمهوری و ارزیابی منفی به نتایج انتخابات و احتمالا استمرار آن در آینده داشته اند. در جایگاه بعدی، عوامل دیگر قرار دارند که مهمترین آنها عبارتند از: مدیریت و مدیران ضعیف و ناکارامد یا کمتر کارامد، عدم شفافیت و فساد در نظام سیاسی و اقتصادی (بوروکراسی کمتر پاسخگو و نظارت پذیر) ، ضعف اخلاق مدنی، نبود فضای رقابتی و باز در حد مطلوب، وجود تبعیض ها، هدایت شدگی ها و فرصت های نابرابر در تبلیغات، عدم برخورداری کاندیداها از شاخص های صلاحیت، ارتباط پذیری صادقاانه با مردم و اخلاق مدنی و در نهایت نهادینه نبودن شرایط مطلوب برای تحقق رفتار انتخاباتی در قالب دو انگاره مطلوب حق فردی و تکلیف ملی برای بهبود شرایط و تعیین سازنده سرنوشت فردی و ملی. در مجموع این انگاره های سلبی منجر به کاهش مشارکت انتخاباتی دانشجویان مورد مطالعه در حد کمتر از یک سوم بود.

پژوهش حاضر با هدف مدلسازی نقش خود رهیابی و سواد رسانه­ای در طفره­روی مجازی انجام گرفت. این پژوهش از نظر راهبرد اصلی، کمی و از نظر تکنیک تحلیلی، توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه شامل دانشجویان تحصیلات تکمیلی بود. روش نمونه­گیری از نوع در دسترس بود. حجم نمونه با توجه به مدل کرجسی- مورگان و با در نظر گرفتن خطای 05/0 =α، 620 نفر در نظر گرفته شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه طفره­روی مجازی بلا و همکاران (2006) (با پایایی 89/0=α)، پرسشنامه محقق ساخته خودرهیابی (با پایایی 95/0=α) و پرسشنامه سواد رسانه­ای فلسفی (1393) (با پایایی 86/0=α)، استفاده شد. روایی محتوایی ابزارها با اعمال نظر ده نفر از خبرگان یادگیری الکترونیکی تأیید گردید. داده­ها با رویکرد شبکه عصبی مصنوعی با روش پرسپترون چندلایه (MPL) تحلیل شد. نتایج نشان داد مدلسازی عوامل خودرهیابی و سواد رسانه­ای در طفره­روی مجازی دانشجویان دارای یک لایه ورودی با ده گره و یک لایه پنهان با چهار گره است و شبکه عصبی مصنوعی به خوبی قادر است پرش­ها و روند طفره­روی مجازی دانشجویان را از روی این دو متغیر و خرده مقیاس­هایشان؛ پیش­بینی نماید. تمامی ضریب­های تاثیر لایه پنهان بر لایه خروجی در شبکه عصبی؛ منفی به دست آمده و از اینرو هرچه دانشجویان دارای مهارت خودرهیابی و سوادرسانه­ای بالاتری باشند، کمتر به رفتار طفره­روی مجازی می­پردازند و بالعکس. بر این اساس می­توان دریافت،  میزان سواد رسانه­ای و خودرهیابی دانشجویان متغیرهایی هستند که توان پیش بینی میزان طفره­روی مجازی دانشجویان را دارند.

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش درس اخلاق حرفه ای معلم بر جهت گیری مذهبی و تنیدگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان کرمان انجام شد. روش تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه فرهنگیان کرمان در نیمسال اول تحصیلی 1400-1401 بود. 50 نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و در دو گروه آزمایش (25 نفر) و کنترل (25 نفر) به طور تصادفی تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت آموزش اخلاق حرفه ا ی معلم در 8 جلسه 90 دقیقه ای قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه جهت گیری مذهبی ثناگویی زاده و جان بزرگی(1390) و تنیدگی تحصیلی سان، دون، هو و ژو (2011) بود. تجزیه و تحلیل داده‏ها با روش آمار توصیفی، تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره و با نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. نتایج نشان داد که آموزش اخلاق حرفه ای معلم به طور معنی‏داری موجب افزایش جهت گیری پایبندی مذهبی، کاهش جهت گیری ناپایبندی مذهبی و دوسوگرایی و کاهش تنیدگی تحصیلی دانشجویان شد (001/0> P). میزان این تاثیر براساس مقدار اندازه اثر بر جهت گیری پایبندی مذهبی 53/0، ناپایبندی مذهبی 47/0، دوسوگرایی 36/0 و تنیدگی تحصیلی 32/0 بود. بر این اســاس می‏توان پیشــنهاد کرد که از این آموزش و راهکارهای موجود در جلسات آموزش اخلاق حرفه ای نظیر مسئولیت پذیری، تعهد حرفه ای و شغلی، مقابله با استرسورهای تحصیلی و سازگار شدن با محیط شغلی و تحصیلی در جهت افزایش جهت گیری مذهبی و کاهش تنیدگی تحصیلی دانشجومعلمان استفاده شود.

0

زمینه و هدف: شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه شادمانی می تواند تحت تاثیر شناختی قرار گیرد که متاثر از محیط اجتماعی و فیزیکی محل زندگی فرد است. این مطالعه با هدف بررسی عوامل موثر بر شادمانی دانشجویان پیراپزشکی، پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی قم صورت گرفت. روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی-مقطعی بر روی 343 دانشجوی واجد شرایط دانشکده های پیراپزشکی، پرستاری و مامایی قم در سال 1396 انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفی چند مرحله ای وارد مطالعه شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه های دموگرافیک و شادمانی آکسفورد جمع آوری شد. داده ها به کمک آزمون های تی مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه، همبستگی پیرسون و اسپیرمن تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمره شادمانی دانشجویان پیراپزشکی، 3/13± 5/38 و دانشجویان پرستاری و مامایی، 7/16± 2/36 به دست آمد. براساس نتایج آزمون تی مستقل، تفاوت آماری معنی داری بین نمره شادمانی، وضعیت تاهل، سن و مقطع تحصیلی وجود داشت (05/0>p). همچنین نتیجه آزمون آنالیز واریانس یک طرفه، تفاوت آماری معنی داری را بین نمره شادمانی و نوع رشته تحصیلی دانشجویان نشان داد (003/0p=). طبق آزمون پیرسون، رابطه خطی مستقیم و معنی داری بین سن و نمره شادمانی دانشجویان وجود داشت (007/0p=، 146/0r=). نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد دانشجویان پیراپزشکی، پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی قم، از سطح شادمانی قابل قبولی برخوردارند. همچنین متغیرهایی همچون سن، جنس، مقطع و رشته تحصیلی به عنوان عوامل مرتبط با شادمانی شناخته شدند.

پژوهش حاضر، با هدف بررسی میزان شدت منابع استرس و رابطه نوع و شدت استرس گزارش شده، توسط دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن با عوامل جمعیت شناختی آنان انجام شده است. برای این منظور،650  دانشجو به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب و با پرسشنامه سنجش استرس، مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج بررسی نشان می دهد که منابع استرس گزارش شده توسط دانشجویان به ترتیب شامل، روابط خانوادگی و بین فردی، وضعیت شغلی، وضعیت شخصی، وضعیت تحصیلی و وضعیت محیطی است. استرس گزارش شده توسط دانشجویان زن در همه موارد بیشتر از دانشجویان مرد است. با افزایش سن، استرس ناشی از روابط خانوادگی و بین فردی، وضعیت شخصی و وضعیت شغلی دانشجویان کاهش می یابد. همچنین، دانشجویان مجرد در مقایسه با دانشجویان متاهل در مورد روابط خانوادگی، روابط بین فردی و وضعیت شغلی، استرس بیشتری دارند.

مصرف فرهنگی در جامعۀ معاصر از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش به روش پیمایشی به بررسی مصرف فرهنگی و عوامل مرتبط با آن در بین دانشجویان دانشگاه یاسوج پرداخته است. حجم نمونه 400 نفر انتخاب شد. روش نمونه گیری مورد استفاده برای دستیابی به پاسخگویان نیز، طبقه¬, ای چندمرحله¬, ای متناسب با حجم بوده است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود که بر اساس روش آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی، تعیین پایایی و اعتبار شد. برای تبیین مصرف فرهنگی، پنج متغیر آگاهی فرهنگی، سرمایه اجتماعی، مصرف رسانه ای، نوگرایی و پایگاه اجتماعی اقتصادی به عنوان متغیرهای مستقل مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد از بین سه گونۀ مصرف فرهنگی، بیشترین میزان مصرف مربوط به مصرف موسیقی، سپس مصرف فیلم و در نهایت مصرف کتاب بود. . از سوی دیگر، مصرف موسیقی و مصرف فیلم با هر پنج متغیر رابطه مثبت و معناداری داشتند و مصرف کتاب تنها با مصرف رسانه ارتباط معنادار نداشت. در نهایت بر اساس نتایج تحلیل مسیر مشخص شد که زمینۀ اجتماعی-اقتصادی، مصرف رسانه و آگاهی فرهنگی به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم، و نوگرایی و سرمایه اجتماعی نیز تنها به صورت مستقیم بر میزان مصرف فرهنگی دانشجویان تأثیرگذار هستند. در مجموع، متغیر آگاهی فرهنگی بیشترین تأثیر را بر مصرف فرهنگی داشت.